Ne zaman yazdığımı kesinlikle hatırlayamadığım, bir dönemki ruh halimi belirten birkaç lyric'imi buldum az önce.
Geçen sene ne çok lyric yazıyordum..
Neden bıraktım bilmiyorum, tekrar başlamalıyım.
You can see the truth in your merciless nightmares
life only brings teardrops and faithless dreams
dont blame anyone (just) remember the memories
Unbelieveable but more than your reality community
Bunu bir ara devam ettirmeliyim..
25 Kasım 2007 Pazar
U Started It
Dinliyorum,dinliyorum..Bu şarkı "suits me" (=
I know you're right, you win
I don't want any part of it
You know, what I'm like
I give in, even though You Started It
Oh well baby, you were right
Oh no no no hush hush, you were right
Forget about it baby, you were right
Yeah we argue sometimes but please, not tonight
I know you're right, you win
I don't want any part of it
You know, what I'm like
I give in, even though You Started It
Oh well baby, you were right
Oh no no no hush hush, you were right
Forget about it baby, you were right
Yeah we argue sometimes but please, not tonight
Sınıfa Blog Sayfası Açtık
Evet açtık.Reklam/tanıtım yapardım ama başımdaki ağrı sinirlerimi bozuyor.Siz en iyisi kendiniz bakın:
Y11FB Official Blog
Y11FB Official Blog
8 Kasım 2007 Perşembe
Stacee Adamz
Bu adama henüz bugün rastladım.Ama aralık vermeden dinliyorum.
California'lı.West Coast yani.Sestir flowdur kaçmaz.Bir bakın.
http://www.myspace.com/staceeadamzmusic
http://www.staceeadamz.com/
İlginizi çektiyse bu da mixtape'i:
Stacee Adamz - My Backyard:Volume 1
California'lı.West Coast yani.Sestir flowdur kaçmaz.Bir bakın.
http://www.myspace.com/staceeadamzmusic
http://www.staceeadamz.com/
İlginizi çektiyse bu da mixtape'i:
Stacee Adamz - My Backyard:Volume 1
6 Kasım 2007 Salı
Komplo Teorisi: Patlayan Sokak Lambası
Olaya Giriş:
Bu günlerde başıma bela olan bir rahatsızlığım var: insomnia.
Tabii öyle hemen mahdevip gözlerimi morartmaya başlamadı ama hastalığın başındayım,farkındayım.
Bir türlü uyuyamıyorum, ya da uyuyorum ama bilincim bana sürekli uyanık+mışım işkencesi yapıp birşeyler konusunda beni cezalandırıyor.Evet nedeni bu olmalı, kendi kendimi canice cezalandırıyorum!Uykularıma geri döndüğüm gün, merhametli olmaya başladığım gündür!
-
-
Dün gece de uyuyamadığım günlerden biriydi.Bu sefer uyuyamamamla barışayım dedim, salondaki kanepeye uzandım ve hemen yanımdaki müzik setinden "Travis - The Boy With No Name" CD'sini açtım.Ses, kimsenin duyup uyanamayacağı kadar alçak, benim zihnimi açık tutacak kadar yüksekti.(Yılmaz Erdoğan söz oyunları oynuyorum,kaçırma) Track List tekrar tekrar dönerken dışarıda yağmurun yağmaya başladığını hissettim.Kafamı biraz sağa çevirdiğimde -kanepe hemen pencerenin yanında; pencere açık,dışarısı kabak- en sevdiğim manzaralardan biriyle karşılaştım.Son zamanlarda yağmurun yağmasını izlemek gibi romantik bir zevk edindim de.Baktım yağıyor, gözlerimi hiç ayırmadan hafif uyur vaziyette izlemeye başladım etrafı.Derken gözüme kesik kesik rahatsız edici bir ışığın varlığı çarpmaya başladı.Önce kafam zaten pek yerinde olmadığı için doğa tarafından daha da rahatsız edilmek istendiğimi düşündüm.Hatta bir ara kendi kendime bu ışığı uydurduğumu, şizofrenimde bir insanı hayal edemeyecek kadar güçten düştüğümü de sandım.Ama hayır, bu ışık gerçekti ve çok da rahatsız ediciydi.Işınlarının büyük bölümünü benim gözlerime gönderdiği yetmezmiş gibi aniden yaşadığı parıldamalarla ödümü de ağzıma getiriyordu.O ışık bana daha çok bir çeşit süpernova izlenimi verdi.Her an ömrünün sonuna gelip patlayabilir ve onu izleyerek rahatsız eden; yanlış zamanda yanlış yerde bulunan bu korkmuş gözlemciye isabet alabilirdi.Hatta "bilebilmek" ihtimalini de aşmış, patlar patlamaz beni isabet bulacaktı,belliydi.Arada bir gözlerimi kaçırıp başka şeyler düşünmeye çalışsam da yaşadığı ani parlamalarla dikkati yeniden üzerine çekmeyi de başarıyordu.Kararlıydı.İtiraz etme hakkım yoktu.O gece orada sokak lambasının patlaması sonucu; gözleri yerinden oynamış,beyni dağılmış bir şekilde çirkin bir cesete dönüşecektim.
Durumu kabullenip sonrasında olacakları düşünmeye başladım.Ailem perişan olurdu herhalde.Hatta akıl sağlıklarını bile yitirebilirlerdi.Arkadaşlarımsa, birkaçı hariç; bu durumu daha rahat atlatırlardı.Tamam hani birkaç yılları hüzünle geçerdi ama o kadar da iz bırakacak bir hayat yaşamadık daha.
Gel zaman git zaman ben artık komplo teorisinden çıkıp uhrevi meselere dalmışken yağmur dindi,sokak lambasının şiddeti de sona erdi.O anda olayların akademik fizikle alakalı olduğunu kavradım ve kararımı verdim: ben kuantum fiziği okumak istiyorum!Lise fiziği gibi 'ideal şartlar' silsilesi saçmalıklarından sıkıldım!
Bu günlerde başıma bela olan bir rahatsızlığım var: insomnia.
Tabii öyle hemen mahdevip gözlerimi morartmaya başlamadı ama hastalığın başındayım,farkındayım.
Bir türlü uyuyamıyorum, ya da uyuyorum ama bilincim bana sürekli uyanık+mışım işkencesi yapıp birşeyler konusunda beni cezalandırıyor.Evet nedeni bu olmalı, kendi kendimi canice cezalandırıyorum!Uykularıma geri döndüğüm gün, merhametli olmaya başladığım gündür!
-
-
Dün gece de uyuyamadığım günlerden biriydi.Bu sefer uyuyamamamla barışayım dedim, salondaki kanepeye uzandım ve hemen yanımdaki müzik setinden "Travis - The Boy With No Name" CD'sini açtım.Ses, kimsenin duyup uyanamayacağı kadar alçak, benim zihnimi açık tutacak kadar yüksekti.(Yılmaz Erdoğan söz oyunları oynuyorum,kaçırma) Track List tekrar tekrar dönerken dışarıda yağmurun yağmaya başladığını hissettim.Kafamı biraz sağa çevirdiğimde -kanepe hemen pencerenin yanında; pencere açık,dışarısı kabak- en sevdiğim manzaralardan biriyle karşılaştım.Son zamanlarda yağmurun yağmasını izlemek gibi romantik bir zevk edindim de.Baktım yağıyor, gözlerimi hiç ayırmadan hafif uyur vaziyette izlemeye başladım etrafı.Derken gözüme kesik kesik rahatsız edici bir ışığın varlığı çarpmaya başladı.Önce kafam zaten pek yerinde olmadığı için doğa tarafından daha da rahatsız edilmek istendiğimi düşündüm.Hatta bir ara kendi kendime bu ışığı uydurduğumu, şizofrenimde bir insanı hayal edemeyecek kadar güçten düştüğümü de sandım.Ama hayır, bu ışık gerçekti ve çok da rahatsız ediciydi.Işınlarının büyük bölümünü benim gözlerime gönderdiği yetmezmiş gibi aniden yaşadığı parıldamalarla ödümü de ağzıma getiriyordu.O ışık bana daha çok bir çeşit süpernova izlenimi verdi.Her an ömrünün sonuna gelip patlayabilir ve onu izleyerek rahatsız eden; yanlış zamanda yanlış yerde bulunan bu korkmuş gözlemciye isabet alabilirdi.Hatta "bilebilmek" ihtimalini de aşmış, patlar patlamaz beni isabet bulacaktı,belliydi.Arada bir gözlerimi kaçırıp başka şeyler düşünmeye çalışsam da yaşadığı ani parlamalarla dikkati yeniden üzerine çekmeyi de başarıyordu.Kararlıydı.İtiraz etme hakkım yoktu.O gece orada sokak lambasının patlaması sonucu; gözleri yerinden oynamış,beyni dağılmış bir şekilde çirkin bir cesete dönüşecektim.
Durumu kabullenip sonrasında olacakları düşünmeye başladım.Ailem perişan olurdu herhalde.Hatta akıl sağlıklarını bile yitirebilirlerdi.Arkadaşlarımsa, birkaçı hariç; bu durumu daha rahat atlatırlardı.Tamam hani birkaç yılları hüzünle geçerdi ama o kadar da iz bırakacak bir hayat yaşamadık daha.
Gel zaman git zaman ben artık komplo teorisinden çıkıp uhrevi meselere dalmışken yağmur dindi,sokak lambasının şiddeti de sona erdi.O anda olayların akademik fizikle alakalı olduğunu kavradım ve kararımı verdim: ben kuantum fiziği okumak istiyorum!Lise fiziği gibi 'ideal şartlar' silsilesi saçmalıklarından sıkıldım!
Blog'a Yazı Yazmaya Başlamak
Bu blog'ua çtığım ilk gün, neden açtığımı biliyordum.
Şöyle "elite" birşeyler oluşturacaktım.
Çünkü ego'ma kalırsa en güzel albümleri ben dinliyorum, en okunur kitapları okuyorum, en izlenebilir filmleri çoktan arşive yolladım!
Bir de yazı yazma yeteneğim var tabii - varsa yani,ona da okuyan karar versin.-
Ziyan olmasın tüm bu beğeni beceriler, artık ben de hayatını internetle paylaşan gençlik grubuna katılmak istiyorum.(bunun da bilimsel-sosyolojik bir adı vardı da unuttum.)
Yazmaya başladım yani.İlginizi çekerse.
Şöyle "elite" birşeyler oluşturacaktım.
Çünkü ego'ma kalırsa en güzel albümleri ben dinliyorum, en okunur kitapları okuyorum, en izlenebilir filmleri çoktan arşive yolladım!
Bir de yazı yazma yeteneğim var tabii - varsa yani,ona da okuyan karar versin.-
Ziyan olmasın tüm bu beğeni beceriler, artık ben de hayatını internetle paylaşan gençlik grubuna katılmak istiyorum.(bunun da bilimsel-sosyolojik bir adı vardı da unuttum.)
Yazmaya başladım yani.İlginizi çekerse.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
